Współcześnie uroczystość zawarcia małżeństwa, a więc ślub, w zdecydowanej większości przypadków odbywa się przy osobistej obecności osób zawierających związek. Przed ślubem określa się ich mianem panny młodej i pana młodego, po ślubie stają się małżonkami (odpowiednio: żoną i mężem). Ślubu udziela upoważniony urzędnik lub duchowny w obecności dwojga świadków, którzy zgodnie z tradycją są niezbędni, aby w razie zniszczenia dokumentów mogli poświadczyć zawarcie związku.

W wyjątkowych przypadkach ślub może odbyć się pod nieobecność jednej z osób zawierających małżeństwo. W jej imieniu występuje wówczas pełnomocnik. Prawo do udzielania ślubów mogą mieć nie tylko urzędnicy stanu cywilnego, ale także, w uzasadnionych przypadkach, inni urzędnicy: wójt, burmistrz, upoważniony urzędnik konsulatu, w niektórych krajach również kapitan statku.

Uroczysta forma ślubu stanowi niezwykle ważne wydarzenie w kulturach większości społeczeństw. W krajach europejskich panna młoda i pan młody są przez osobę prowadzącą ceremonię pytani o to, czy pragną zawrzeć ślub. Bez obopólnej zgody małżeństwo nie może być zawarte. Oboje muszą spełniać określone kryteria wiekowe, aby ich zgoda była w pełni świadoma. Publiczna forma ślubu pozwala każdemu członkowi społeczności na zgłoszenie sprzeciwu, jeżeli jego zdaniem zachodzącą okoliczności uniemożliwiając zawarcie związku.

Widocznym znakiem zmiany stanu cywilnego jest wymiana obrączek ślubnych. Obrączka wkładana jest przez każdego z młodych na palec przyszłego współmałżonka. W innych kulturach podobne znaczenie przypisywane jest specjalnemu strojowi lub innym przedmiotom. Symbolicznym zakończeniem ceremonii jest w wielu krajach pocałunek współmałżonków.

Osoby biorące ślub określane są niezależnie od wieku mianem pary młodej. Zazwyczaj ceremonii zaślubin towarzyszy uczta weselna następująca tuż po niej. Zawieraniu ślubu towarzyszą różnego typu zwyczaje, które są odmienne zależnie od kręgu kulturowego, z jakiego wywodzą się małżonkowie.

W tradycji europejskiej po ślubie pan młody całuje pannę młodą

Obecnie w tradycji polskiej pojawiły się nowe zwyczaje, jak np. lista prezentów ślubnych, strojenie samochodu dowożącego parę młodych do kościoła czy urzędu stanu cywilnego, sesja fotograficzna pary małżeńskiej, a podczas uroczystości weselnej w kolejności:

• powitanie pary młodych chlebem i solą
• wypicie lampki szampana i stłuczenie kieliszków na szczęście
• sprzątanie potłuczonego szkła jako symboliczne wejście w domowe obowiązki małżeńskie
• publiczne całowanie się, czemu towarzyszą okrzyki gości gorzko, gorzko przed spożyciem obiadu (często także po obiedzie)
• rozpoczęcie przyjęcia z pierwszymi toastami za zdrowie czy pomyślność młodej pary
• krojenie tortu weselnego przez młodą parę
• oczepiny
• poprawiny

Ostatnio pojawił się też zwyczaj urządzania wesel bez alkoholu.

Popularne staje się również tworzenie własnej strony ślubnej z informacjami i zdjęciami dla gości weselnych, rodziny i znajomych.

W Polsce śluby tradycyjnie zawierane są najczęściej w sobotę i rzadziej w niedzielę.

Żródło: Wikipedia http://pl.wikipedia.org/wiki/ślub